Ochrona środowiska poprzez redukcję emisji CO2 przy budowie dróg Ammann zapowiada redukcję CO2

Walka z globalnym ociepleniem klimatu trwa, czego dowodem był szczyt klimatyczny odbywający się w Kopenhadze w grudniu ubiegłego roku.


Chociaż konferencja nie wskazała konkretnych sposobów walki ze zmianami klimatycznymi, światowi przywódcy zgodzili się co do konieczności jej podjęcia. Do końca stycznia 2010 r. wszystkie kraje, w tym również największy emitent CO₂, Chiny, zobowiązały się przedstawić plany redukcji emisji dwutlenku węgla.

Pomiędzy 1958 a 2000 rokiem jego stężenie w atmosferze wzrosło z 320 do 386 ppm (część na milion), co spowodowało ogólne ocieplenie. Od 1900 r. temperatura wzrasta o 0,7°C w skali roku. Poziom wód podniósł się o 17 cm, a powierzchnia pokrywy śnieżnej zmniejszyła się o 10%.

W reakcji na te doniesienia państwa, które ratyfikowały Protokół z Kioto, zgodziły się na zmniejszenie emisji CO₂ oraz innych gazów cieplarnianych o 5% w stosunku do ilości z 1990 r. Zadanie ma zostać zrealizowane w latach 2008-2012, przy czym każdy sektor przemysłu i każdy obywatel został wezwany do pomocy w osiągnięciu celu.

W przypadku budowy dróg asfaltowych głównym źródłem emisji CO₂ są wytwórnie mieszanek mineralno--asfaltowych. Jest to związane z koniecznością wysuszenia i podgrzania kruszyw, który to proces zużywa najwięcej energii, ta zaś pochodzi z paliw kopalnianych.

Jeden z producentów wytwórni mieszanek mineralno-asfaltowych, szwajcarska firma Ammann, opracował szereg rozwiązań mających się przyczynić do redukcji globalnej emisji CO₂. Negatywne oddziaływanie wytwórni można ograniczyć, stosując np. niskie temperatury robocze oraz jak największe ilości destruktu, tj. mieszanek ze starych nawierzchni.

Zużycie energii wiąże się z emisją CO₂, ale również z kosztami produkcji. Innymi słowy redukcja zużycia energii wpływa bezpośrednio na zmniejszenie kosztów produkcji oraz emisji CO₂.


W zależności od regionu geograficznego produkcja 1 t gorącej mieszanki mineralno-asfaltowej generuje ok. 46 kg CO₂ (bez transportu materiału). Połowa emisji ma charakter pośredni i dochodzi do niej jeszcze przed rozpoczęciem produkcji, druga połowa natomiast ma już charakter bezpośredni i dochodzi do niej w wytwórni w trakcie produkcji masy. Pośrednie emisje CO₂ towarzyszą głównie produkcji asfaltu, energii elektrycznej oraz przeróbce kruszyw.

Do bezpośrednich emisji w przeważającej części dochodzi w wytwórni podczas suszenia i podgrzewania materiału w bębnie suszarki.

W porównaniu z emisją CO₂ pochodzącą z bębna suszarki emisja z ładowarki obsługującej logistykę wytwórni czy emisja z nagrzewnicy ogrzewającej olejem grzewczym zbiorniki asfaltu jest praktycznie niezauważalna. Przy zastosowaniu nowoczesnych zbiorników asfaltu ogrzewanych elektrycznie, grzałka utrzymująca ma moc 9 kW (!!). Podczas wytwarzania energii w elektrowni na takim poziomie praktycznie nie występuje emisja dwutlenku węgla.

Działania mające ograniczyć emisję CO₂ zmierzają w dwóch kierunkach:

• zmniejszenia emisji pośredniej poprzez powtórne wykorzystanie materiałów, na wytworzenie których zużyto już znaczne ilości energii
• zmniejszenia emisji bezpośredniej dzięki produkcji mieszanek mineralno-asfaltowych w niższych temperaturach.